اکسی هود اکسیژن

هوا ترکیبی از 78% نیتروژن و 21% اکسیژن است. اکسیژن غیر قابل اشتعال است ولی احتراق را شدت و سرعت می بخشد.

اکسیژن درمانی

فراهم سازی اکسیژن با غلظتی بیش از آنچه در هوای محیط اطراف موجود است را اکسیژن درمانی می گویند.

دلایل اکسیژن درمانی:

هایپوکسمی : محتوای اکسیژن خون شریانی بیمار کم است.

هایپوکسی : مقدار کافی اکسیژن به بافت های بیمار نمی رسد.

 زمان استفاده از اکسیژن در نوزادان

• مشاهده سیانوز مرکزی
• وجود دیسترس تنفسی
• کاهش ناگهانی درصد اشباع اکسیژن به کمتر از 85% و افت فشار اکسیژن شریانی به کمتر از 45%
• آپنه مکرر
• نياز به احياء
• سندرم زجر تنفسی

در بدو تولد اولین و مهم ترین تغییر در دستگاه تنفس نوزاد، رساندن اکسیژن به جریان خون کالبد وی می باشد. اگر نوزادی قبل از تکامل ریه هایش متولد شود دچار سندرم زجر تنفسی خواهد شد. سندرم زجر تنفسی یک اختلال تهدید کننده زندگی نوزاد است که ناشی از کمبود سورفکتانت بوده و عمدتأ در نوزادان نارس دیده می شود ولی گاهی در نوزادان کامل 9 ماهه نیز مشاهده شده است.